شب، سیاهی و سکوت! تابش ماه از پشت ابرهای تیره نوری کمرنگ و لطیف بر صورتم جاری میکند! در سر اندیشه ی پرواز دارم و در دل آرزوی به گِل نشستن! نمیدانم زندگی را با کدام قلم رقم بزنم؟ ای کاش میتوانستم چشمانم را ببندم و همانند کودکیم فقط زندگی کنم! شاد و سرزنده! امشب باز هم با صدای لالایی تنها همدم زندگیم؛ درخت کنار پنجره ی تاریکم، به خواب فرو رفتم! خواب دیدم! آری! خواب دیدم! همه جا تاریک و ابری بود....درون یک گورستان سرد....تنها نبودم و میدانستم آنجا کاری ندارم! ولی نه! منتظر بودم.....آنجا یک باجه بلیت فروشی داشت، من منتظر بلیت بودم.....شایدم منتظر یک کابوس به اسم کنکور......هر وقت به آن گورستان می اندیشم، به ظلمت خفقان آورش حسی چندشناک سراسر وجودم را آزار میدهد......حس میکنم میتوانم، یعنی در رویای خویش میتوانستم بوی مرده ها را احساس کنم!!!تعفن بار و نفرت انگیز! آری آدمی غیر از این نیست......البته این مساله زیاد عجیب نیست چون من در طول روز بارها و بارها میتوانم بوی انسان ها را که گاه چه نفرت انگیز میشوند را استشمام کنم....آری! هرگاه کسی دهانش را به سویم باز میکند تا چیزی بگوید سوگند میخورم میتوانم عمق قلبش را حس کنم......«روزگار عجیبی است نازنین!» این روزها بوی عشق بسیار بسیار کم گشته...و بوی ریا! وای بوی ریا و دورنگی کولاک میکند! هر چند در این بین میشود بوی سپیده ها را چشید! بوی پاکی و خلوص گل سپیده ! و سپیده! با این رایحه حس  میکنی که کنار دریای مواجی ایستاده ای و به دریا خیره گشته ای! دریایی که بوی ریا نمیدهد! هرچند آسمان و دریا نیز بقول اساتید یک حقه دلفریب بیش نیستند! آری! به ما گفته اند آسمان چون بی انتهاست آبی است و نیز دریا فقط رنگ آسمان را بر خویشتن نهاده! دیگر گل های رز بوی سابق را نمیدهند! میگویند: اینها آثار کودهای شیمیایی است! دیگر ماهی های سرخ حوض را نمیتوان در آغوش گرفت،میگویند: ماهی ها نوعی بیماری انگلی گرفته اند! دیگر ماهی ها هم آن ماهی های سرخ و تند و تیز نیستند بلکه مترسکهایی هستند خموش......دیگر نمیتوانی گره از گیسوانت بگشایی و آنها را به نوازش باد بهاری بسپاری، میگویند: هوا آلوده است! دیگر نمیتوان چست و چابک، با دو پای کودکانه، همچو آهو در میان سبزه زارها بدوی و از سر جوی آب بپری! میگویند: زمین آلوده است! ممکن است به بدنت ویروس منتقل شود....دیگر نمیتوانی هر آنکس را که بخواهی ببوسی! میگویند: گرگ ها این روزها به لباس میش در آمده اند! و چه بسا با بوسه ات فقط نقش یک گوسفند رام و مطیع را بازی کرده باشی! یک قربانی! قربانی غریزه ی کثیف گرگهای روزگار!!! دیگر به می و معشوق شعرا نمیتوانی دل ببندی! که معشوق حافظ کجا و هوس های زودگذر کجا؟؟؟!!!آری! دیگر نمیتوانی به نوای گنجشکها گوش دهی! دیگر نمیتوانی در زیر سایه ی درخت توتِ مجنون، بر لب جویی، کنار چشمه ای، سر کوهی، میان دشتی برای خودت آسوده بنشینی ، بی هیچ مزاحمی! آری!آری! دیگر نمیتوان در این دنیای آلوده زیست! نمیدانم تا بحال حس کرده ای که در یک قفس محبوسی! فریاد میکشی ولی کسی پاسخگویت نخواهد بود.......ای کاش من هم همانند دخترکهای روستا نشینی بودم که سحرگاه با صدای خروسها از خواب برمیخواستم! دوان دوان با سطل آبی بسوی چشمه میرفتم! با سبدی بدنبال گل های وحشی میرفتم بی آنکه هزاران چشم در پی من باشند که چه میکنم و مبادا عملی برخلاف آداب نفرت انگیز اجتماعی داشته باشم! کاش من هم همانند آنها با حیوانات میزیستم! ای کاش از مرغ و خروس و گربه و سگ اِبایی نداشتم و میتوانستم آنها را عاشقانه در آغوش بگیرم! کاش جوجه مرغی داشتم و تا صبح با آن میخفتم! آه.....شبها به آغوش کوه میرفتم و با خدایم به تنهایی راز و نیاز میکردم! با فریادهایم او را صدا میزدم! با ناله و اشک تمام نوشته هایم را برایش میخواندم! سر یک سجاده ی سبز! حس نمیکنم که توی زندگی بیهوده ام! هرچند سودی ندارم برای هیچکس! ولی یه چیز رو خوب میدونم! اینکه یک خدا دارم! جای همیشگیش توی دلمه! خب دلم جای خداست، جای عشق!!!! با دلم میتونم عاشق باشم، میتونم به انسانها کمک کنم! ولی با این دل نمیتونم دل بشکنم!!! روزگار سنگین شده! گاهی برخلاف خواسته ات مجبور میشی دل  بشکنی! بدم میاد از خرد کردن و له کردن کسی! ولی میگن باید گاهی اینکاررو بکنی! کاش بدونن بخاطر خودشونه! دوست دارم بخونم! آره باید کتاب بخونم! تا بفهمم از آخر این آمدن بهر چه بود.....توی این کتابای درسی که همه شون رو میشه گفت خوندم هیچی پیدا نکردم! هرچی بوده بدتر گمراهم کرده....کاش زودتر بتونم بدونم........خدایا! دوستت دارم! چون خوشبختم! خوشبختم چون تو رو دارم! اون کسی که تو رو داره هیچوقتِ هیچوقت حس غم نداره! عاشق این جمله دکتر شریعتیم، هزاربار شنیدمش و هزاربار گفتمش ولی اگر هزاران هزار بار هم تکرار بشه بازهم کمه!!!!!«اگر تنهاترین ِ تنها شوم باز هم خدا هست»..............خدایا!تو هستی پس منم تا تو بخوای هستم..........

نوشته شده در جمعه 26 خرداد 1385 و 04:06 ق.ظ توسط زهره

ویرایش شده در - و -