امروز یکی از بچه ها این شعر رو پای تخته نوشته بود و خودش هم نمیدونست این شعر ماله کیه ، من دو بیت آخر این شعرو نفهمیدم دوستان هر کی متوجه منظور دو بیت آخر میشه به منم بگه متشکر میشم ...

کاش میدانستی زندگی با همه ی وسعت خویش

محفل ساکت غم خوردن نیست

حاصلش تن به قضا دادن نیست

زندگی کوشش و راهی شدن است

زندگی جنبش و جاری شدن است

از تماشاگه آغاز نگاه

تا به جایی که خدا می داند

نوشته شده در چهارشنبه 18 آبان 1384 و 03:11 ق.ظ توسط زهره

ویرایش شده در - و -